Team Klets & Koek voelt de eenzaamheid bij vluchtelingen wekelijks

Als het gaat om eenzaamheid, dan denk ik, Maartje coordinator Klets & Koek, aan…

Je kunt écht het verschil voor iemand maken. Waar breng jij een lichtpuntje deze week?

Als het gaat om eenzaamheid, dan denk ik, Maartje coördinator Klets & Koek (rechts op de foto), aan….
die ene vrouw die ik ken van Klets&Koek en die een zware operatie moest ondergaan, waarbij een vrijwilliger van Klets&Koek contactpersoon voor het ziekenhuis was. Want er was verder niemand. Een operatie die betekende dat ze geen kinderen meer kon krijgen, maar niemand om daar in haar eigen taal over te praten en samen over te rouwen.

Dan denk ik aan die ene bewoner van het AZC die al jaren zijn kinderen niet heeft gezien en ze vreselijk mist. Aan helpen met huiswerk via videobellen. Aan een kamer delen met onbekenden, maar je daar heel alleen voelen.

Dan denk ik aan die alleenstaande moeder van 23 die haar eigen moeder al heel lang mist en alles rondom de opvoeding van haar kindjes zelf probeert uit te zoeken. Aan de angst dat ze haar moeder nooit meer gaat zien. Aan je groot houden voor je kindjes, terwijl je zo naar een knuffel van je eigen moeder verlangt.

Dan denk ik ook aan…..
de moeder die gescheiden is, in een land waar het betekent dat je dan je kinderen niet meer mag zien. Die nu ver bij haar kinderen vandaan is, maar de hoop wil houden dat ze contact met haar zoeken als ze 18 zijn.

Dan denk ik aan de prachtig opgemaakte vrouw die ik zag bij Klets & Koek. En die me toevertrouwde: “vandaag is het een dag voor make-up, misschien moet ik morgen weer de hele dag huilen.”

Het raakt me elke keer opnieuw: de eenzaamheid, het verdriet, de heimwee, de zware verhalen die mensen met zich mee dragen.

Maar wat is het dan mooi om te zien hoe vrijwilligers hier van betekenis kunnen zijn!
Dat die ene vrouw na haar operatie drie weken lang dagelijks bezoek kreeg van vrijwilligers met boodschapjes of een pan eten, tot ze zichzelf weer kon redden. Hoe vrijwilligers die man Nederlands hebben geleerd (want geen status betekent meestal ook geen school), en afleiding bieden voor zijn heimwee. Dat die alleenstaande moeder in een appgroep met twee vrijwilligers zit die ‘Sisters’ heet en dat ze van hen advies mag ontvangen over de opvoeding van haar kindjes. Dat die moeder die haar kinderen niet meer ziet nieuwe vriendinnen vond bij Klets&Koek om mee te praten en het leven mee te delen. Dat die mooie vrouw tóch kwam en voelde dat ze niet alleen op de wereld is.

Je kunt écht het verschil voor iemand maken.
Waar breng jij een lichtpuntje deze week?

Scroll naar boven